16 legendes getoond
Van kartwonder uit Stevenage tot de meest statistisch dominante rijder in de geschiedenis van de F1. Hamilton evenaarde in 2020 de zeven titels van Schumacher en vestigde bijna elk all-time record voor overwinningen, poles en podiums opnieuw.
De architect van de moderne dynastie van Ferrari. Vijf opeenvolgende titels tussen 2000 en 2004 herdefinieerden wat een rijder-teampartnerschap kon bereiken, met een meedogenloze werkethiek en technische inbreng.
Won vijf wereldtitels met vier verschillende constructeurs in een tijd waarin racen routinematig zijn sterren doodde. Zijn rit op de Nürburgring in 1957 — 22 seconden achterstand met nog 10 ronden te gaan — blijft de grootste individuele prestatie ooit.
Jongste racewinnaar ooit op zijn 18e, Verstappen veranderde ruwe agressie in chirurgische precisie. Het RB19-seizoen van 2023 — 19 overwinningen uit 22 — is de meest dominante individuele campagne ooit.
Vier opeenvolgende titels met Red Bull maakten Vettel de jongste viervoudig kampioen. Een racer uit een ander tijdperk met een encyclopedische liefde voor de geschiedenis van de sport en een uitgesproken stem over de toekomst ervan.
Bijgenaamd 'The Professor' vanwege een berekenende, bandensparende stijl die vier titels bij drie teams opleverde. Het intellectuele contragewicht voor Senna's instinct.
Mystiek over één kwalificatieronde, furieus in de regen, en het emotionele hart van een hele natie. Senna's rivaliteit met Prost bepaalde de F1 van de late jaren 80, tot Imola 1994.
Drievoudig kampioen die zijn afscheidsrace verliet na de dood van teamgenoot François Cevert. Vocht de volgende 50 jaar voor de veiligheid van circuits.
Keerde zes weken na een bijna fataal vuur op de Nürburgring terug om voor de titel van 1976 te strijden. Een onvermoeibare ingenieur-driver die later Mercedes ombouwde tot een supermacht in het hybride tijdperk.
Beëindigde de Ferrari-reeks van Schumacher met back-to-back Renault-titels en joeg daarna twee decennia op een derde titel. Door zijn collega's universeel beschouwd als de meest complete racer van zijn generatie.
Moeiteloos, bescheiden en genadeloos snel in alles wat hij bestuurde — inclusief de Indy 500 van 1965. Kwam om het leven in een F2-race op Hockenheim in 1968; zijn legende is sindsdien alleen maar gegroeid.
De enige driver die Michael Schumacher openlijk noemde als de rivaal die hij het meest respecteerde. Tweevoudig kampioen in het zilver van McLaren-Mercedes, met een bijna fatale crash in Adelaide in 1995 als onderdeel van zijn legende.
Met snor en een gehypothekeerd huis: vastberadenheid in het extreme. De Williams van 1992 was de technologisch meest geavanceerde auto van zijn tijdperk — en Mansell reed hem alsof hij hem gestolen had.
In een onvergetelijk seizoen 2016 werd Hamilton op tactisch vlak en in de strijd verslagen, waarna hij vijf dagen na het behalen van de titel vertrok. De meest serene exit in de F1-geschiedenis.
The Iceman. Een titel in 2007 in zijn eerste Ferrari-seizoen, een recordlange carrière en een ongefilterd cultheldenpersonage dat het paddock nooit zal vervangen.
Zes overwinningen in zeven races aan het begin van 2009 brachten het sprookje van Brawn naar een kampioenschap. Een soepel rijdende stylist met het beste gevoel voor nat weer van zijn generatie.
“Als je niet langer voor een gat gaat dat bestaat, ben je niet langer een racing driver.”
“Ik heb nog steeds het gevoel dat ik op het hoogste niveau kan presteren, dus waarom zou ik stoppen?”
“Ik heb geen idolen. Ik bewonder werk, toewijding en bekwaamheid.”
“Records zijn er om te worden verbroken.”
“Ik heb geen tijd voor iemand die deze sport niet respecteert.”
“Om iets te bereiken in dit spel moet je bereid zijn om op de grens van een ramp te balanceren.”