De carrières variëren van Niki Lauda’s luchtvaartbedrijven tot Alex Zanardi’s Paralympische succes. Andere voormalige coureurs stapten in de voedselproductie, de publieke sector, muziek en kunst.
Niki Lauda droeg zijn ambitie over naar de luchtvaart
Niki Lauda wachtte niet tot zijn racedoopbaan voorbij was voordat hij de luchtvaart in ging. Hij richtte in 1979 Lauda Air op, keerde terug naar Formula 1 met McLaren en won later een derde wereldtitel. Na zijn definitieve afscheid van het racen werden luchtvaartmaatschappijen een belangrijk onderdeel van zijn zakelijke leven, naast later senior werk in de paddock.
De twee carrières vereisten verschillende expertise, maar beide vroegen om beslissingen onder druk en verantwoordelijkheid voor grote organisaties. Lauda’s staat van dienst toont waarom het leven van een coureur na de racerij niet altijd als pensionering kan worden beschreven. Hij verliet de cockpit, maar bleef bedrijven opbouwen en hielp later Mercedes vormgeven vanuit een managementpositie.
Paolo Barilla en Carlos Reutemann betraden gevestigde publieke werelden
Paolo Barilla had een kortere Formula 1-carrière, maar hij had al de 24 uur van Le Mans gewonnen voordat hij de topracerij verliet. Hij trad toe tot het familievoedselbedrijf en werd vicevoorzitter van de Barilla Group. De twee delen van zijn carrière kwamen weer samen toen het bedrijf in 2025 een Formula 1-partner werd.
Carlos Reutemann stapte over van een lange Grand Prix-carrière naar de politiek in Argentinië. Hij diende als gouverneur van Santa Fe in twee afzonderlijke periodes en vertegenwoordigde later de provincie in de nationale Senaat. Zijn publieke rol duurde veel langer dan een raceweekend en plaatste hem voor beslissingen die niets te maken hadden met autoafstelling of kampioenschapspunten.
Alex Ribeiro en Jaime Alguersuari volgden persoonlijke interesses
Alex Ribeiro’s christelijke geloof was zichtbaar tijdens zijn racejaren en werd centraal in zijn latere werk. Hij ondersteunde atleten via een geloofsorganisatie en diende als aalmoezenier rond het Braziliaanse nationale voetbalteam. Hij keerde ook terug in de Formula 1-omgeving als Medical Car-coureur, waarbij hij vrijwilligerswerk combineerde met zijn kennis van de motorsport.
Jaime Alguersuari koos een creatieve weg. Hij produceerde elektronische muziek tijdens zijn racecarrière en richtte zich daar later volledig op onder de naam Squire. Platen uitbrengen en optreden als dj gaven hem een nieuwe professionele identiteit nadat zijn tijd bij Toro Rosso en latere optredens in andere raceklassen waren afgelopen.
Jody Scheckter en Jacques Villeneuve veranderden van tempo
Wereldkampioen Jody Scheckter ontwikkelde eerst een technologiebedrijf na zijn tijd in de Formula 1 en stichtte later een grote boerderij in Hampshire. Het bedrijf richtte zich op natuurlijke en biodynamische methoden en hield verschillende soorten vee. Het was een project voor de lange termijn, ver van het reizen en het lawaai van een Grand Prix-seizoen.
Jacques Villeneuve ging de muziek in nadat hij het grootste deel van zijn racecarrière had afgerond. De Wereldkampioen van 1997 bracht een akoestisch album uit met nummers in het Frans en Engels en schreef zelf verschillende nummers. Het project evenaarde niet de omvang van zijn resultaten met Williams, maar het toonde een serieuze creatieve interesse in plaats van een kortstondig promotieoptreden.
Alex Zanardi creëerde de meest veeleisende tweede sportcarrière
Alex Zanardi keerde terug in de competitie na het ongeluk in 2001 waarbij hij beide benen verloor. Hij racete opnieuw met aangepaste bediening en stapte daarna over op handbiken. Op de Paralympische Spelen van Londen 2012 won hij twee individuele gouden medailles en een zilveren medaille met het team, voordat hij vier jaar later in Rio nog eens twee gouden en een zilveren medaille toevoegde.
Die resultaten maakten hem een topsporter in een tweede sport. Ze mogen niet worden gereduceerd tot een simpel Formula 1-comebackverhaal, omdat de training, de uitrusting en de competitie anders waren. Zanardi bouwde een volledige Paralympische carrière op en verzamelde zes medailles op twee Spelen voor zijn dood in mei 2026.
Kunst en de zee boden nog twee routes
Stefan Johansson begon te schilderen toen hij nog een actieve driver was en gaf het werk meer aandacht na zijn racecarrière. Zijn kunst hield vaak een band met snelheid en machines, met onder meer abstracte interpretaties en ontwerpprojecten. De carrière combineerde ervaring bij Ferrari, McLaren, IndyCar en Le Mans met een andere visuele taal.
Innes Ireland keerde terug naar Schotland en werkte met vissersboten na een carrière die onder meer Lotus’ eerste Wereldkampioenschap Grand Prix-overwinning omvatte. Het beheren en opknappen van trawlers vereiste technische kennis en praktisch inzicht, maar de omgeving was volledig anders.
De lijst toont dat het verlaten van de grid geen eenduidig einde is
Sommige voormalige drivers bleven dicht bij de Formula 1 via management, broadcasting of ambassadeurswerk.
Deze verhalen beweren niet dat racen iemand automatisch voorbereidt op elke tweede carrière.
Geen reacties