Williams odrestaurował FW18 trzydzieści lat po swoim mistrzowskim sezonie

Williams odrestaurował oryginalny FW18 trzy dekady po swoim sezonie mistrzowskim. Podwozie numer cztery wróciło do stanu umożliwiającego jazdę na Goodwood Festival of Speed. Bolid przez wiele lat nie był używany na torze.

FW18 zdobył oba mistrzostwa Formuły 1 w 1996 roku. Damon Hill zapewnił sobie tytuł kierowcy przed kolegą z zespołu Jacques Villeneuve. Williams zdobył także mistrzostwo konstruktorów z dominującym dorobkiem.

FW18 wyznaczył standard w 1996 roku

Williams startował z pole position w dwunastu z szesnastu Grand Prix. Zespół wygrał także dwanaście wyścigów i zdobył dwadzieścia jeden miejsc na podium. Te liczby uczyniły FW18 bolidem definiującym sezon. Hill zapewnił sobie mistrzostwo w ostatnim wyścigu w Japonii. Villeneuve pozostawał w walce w swoim pierwszym sezonie w Formule 1. Ich wyniki dały Williamsowi duży dorobek w klasyfikacji konstruktorów.

Patrick Head nadzorował program techniczny, a Adrian Newey kierował projektem aerodynamicznym. Renault dostarczyło samochodowi swój udany silnik V10. Pakiet łączył szybkość z dużą niezawodnością na różnych torach.

Czwarte podwozie miało własną historię wyścigową

Odtworzony samochód nie został zbudowany jako kopia wystawowa. To oryginalne podwozie FW18 używane w sezonie mistrzowskim. Hill poprowadził je do czterech zwycięstw w Grand Prix. Każdy zachowany samochód wyścigowy ma odrębną historię. Podzespoły zmieniają się podczas napraw i późniejszych pokazów. Dlatego Williams przeanalizował dokumentację przed rozpoczęciem renowacji.

Tożsamość podwozia wpływa również na lakier, elementy mocujące i szczegóły mechaniczne. Zespół chciał, aby gotowy samochód odzwierciedlał swój pierwotny okres startów.

To wymagało czegoś więcej niż uruchomienia starego silnika.

Renowacja rozpoczęła się od gołego podwozia

Technicy usunęli stare części i rozebrali samochód do głównej struktury. Podwozie otrzymało następnie świeży lakier w odpowiednich kolorach. Systemy mechaniczne sprawdzono przed ponownym montażem. Uszczelki gumowe, przewody i płyny mogą ulec pogorszeniu podczas przechowywania. Bezpieczeństwo zależy od wymiany nieodpowiednich elementów bez zmiany widocznego charakteru. Silnik i skrzynia biegów również wymagają starannych kontroli.

Zespół wykorzystał wiedzę warsztatową ze swojego programu dziedzictwa. Dawne rysunki i informacje o ustawieniach wsparły prace. Nowoczesne narzędzia pomogły zbadać części, które trudno było ocenić wzrokowo.

Goodwood zapewniło kontrolowany powrót

Festival of Speed wykorzystuje krótki podjazd, a nie tor Grand Prix. Zabytkowe samochody jeżdżą indywidualnie i przy niższych stałych obciążeniach. To otoczenie pasuje do pierwszego publicznego powrotu. Widzowie mogą zobaczyć i usłyszeć samochód bez pełnego programu wyścigowego. Inżynierowie nadal monitorują temperatury, ciśnienia i informacje zwrotne od kierowcy. Każdy nietypowy sygnał może przedwcześnie zakończyć przejazd.

Celem był niezawodny pokaz, a nie rekord okrążenia. Wartość FW18 wynika z jego pierwotnej historii. Ostrożna eksploatacja zachowuje samochód na późniejsze wydarzenia dziedzictwa.

Projekt utrzymuje samochód mistrzowski w aktywności

Statyczne wystawy muzealne chronią ważne samochody, ale nie oddają ich dźwięku ani ruchu. Działająca renowacja daje inne spojrzenie na inżynierię Formuły 1. Sprawny samochód wyścigowy wymaga również starannej, ciągłej konserwacji. Williams utrzymuje kilka zabytkowych samochodów w ramach swojej operacji dziedzictwa. Każdy projekt korzysta z dokumentacji z długiego archiwum zespołu. FW18 reprezentuje jeden z najmocniejszych sezonów w tym archiwum.

Minęło trzydzieści lat od mistrzostwa Hilla.

Odrestaurowane podwozie łączy teraz ten wynik z nową publicznością. Jego powrót oparto na udokumentowanych częściach, cierpliwej pracy warsztatowej i kontrolowanym użytkowaniu torowym.

Oryginalny sezon przyniósł oba mistrzostwa

Williams wygrał dwanaście z szesnastu Grand Prix rozegranych w 1996 roku. FW18 dwanaście razy startował także z pole position i dwadzieścia jeden razy stał na podium. Te wyniki dały tytuł konstruktorów jeszcze przed ostatnim wyścigiem.

Damon Hill zapewnił sobie mistrzostwo kierowców w Suzuce. Jacques Villeneuve pozostawał jego rywalem w walce o tytuł aż do tego japońskiego finału. Ich wspólne wyniki dały Williamsowi dużą przewagę nad Ferrari w klasyfikacji konstruktorów.

Czwarte podwozie wróciło po pełnym programie warsztatowym

Renowację rozpoczęto, gdy samochód był już zredukowany do samego podwozia. Nadwozie otrzymało właściwe barwy, zanim odbudowano układy mechaniczne. Następnie specjaliści sprawdzili każdy zespół potrzebny do kontrolowanego przejazdu demonstracyjnego.

Czwarte podwozie wygrało cztery wyścigi z Hillem w sezonie mistrzowskim. Jego występ w Goodwood dotyczył więc oryginalnego, używanego w wyścigach samochodu, a nie późniejszej repliki. Projekt zachował maszynę, przywracając ją jednocześnie do stanu jazdy.

Goodwood przywróciło odrestaurowane podwozie na publiczny tor

Williams pokazał czwarte podwozie na Goodwood Festival of Speed po zakończeniu odbudowy. Karun Chandhok prowadził samochód na trasie podjazdu. Przejazd dał widzom dźwięk i ruch oryginalnej maszyny z silnikiem Renault zamiast statycznej ekspozycji muzealnej.

FW18 korzystał z 3,0-litrowego silnika Renault V10 i sześciobiegowej skrzyni biegów Williamsa. Adrian Newey kierował jego projektem, a Patrick Head był dyrektorem technicznym. Samochód startował w każdym wyścigu sezonu 1996 z dwóch pierwszych rzędów. Wygrał trzy czwarte z szesnastu Grand Prix.